16 oktober 2026
Ploumanac’h: het dorp, de vuurtoren en de roze granietchaos
Ploumanac’h maakt deel uit van Perros-Guirec, maar is een wereld op zich: een klein vissershaventje midden in de grootste roze granietchaos van de kust. In 2015 door de kijkers van France 2 verkozen tot ‘Favoriete dorp van de Fransen’, trekt het ’s zomers veel bezoekers. Zo pik je er vanuit L’Anse Bleue het beste uit.
De vuurtoren van Mean Ruz
Zijn Bretonse naam, Men Ruz, betekent ‘de rode steen’. De eerste vuurtoren, die in 1860 voor het eerst brandde, werd in 1944 door de Duitse troepen verwoest; de vuurtoren die je nu ziet, werd vlak na de oorlog herbouwd in roze graniet. Hij is niet te bezoeken, maar het is wel het meest gefotografeerde uitkijkpunt van de kust, midden tussen de rotsen.

La Maison du Littoral
Net naast de vuurtoren legt dit bezoekerscentrum uit hoe deze rotsen zijn ontstaan en hoe het gebied wordt beschermd, met een permanente tentoonstelling en elk jaar een tijdelijke expositie. Het organiseert ook begeleide wandelingen over de geologie van Ploumanac’h en over de roze granietgroeves. Een goed startpunt voordat je tussen de rotsen gaat wandelen.
De rotsen en hun namen
De Dodenkop, de Paddenstoel, de Fles, de Schildpad, de Hoed van Napoleon… Elk granietblok, gebeeldhouwd door wind en zee, heeft zijn eigen bijnaam. Het leuke is om ze vanaf het pad te herkennen: kinderen vinden het geweldig.
Het kapelletje van Saint-Guirec
Op het strand van Saint-Guirec staat een klein granieten kapelletje op een rots, alleen bij laag water te bereiken. Het oorspronkelijke houten beeld werd in 1904 in veiligheid gebracht in de nabijgelegen kapel en vervangen door een granieten beeld. Volgens de overlevering trouwt een meisje binnen het jaar als ze een speld in de neus van de heilige steekt en die blijft zitten.
De haven en de getijdemolen
Bij laag water loopt de haven van Ploumanac’h leeg en komen de bootjes op het slik te liggen: het decor verandert van uur tot uur. Achterin de haven werkte de getijdemolen op de op- en afgaande getijdenstroom; eind negentiende eeuw werd er zelfs ijs mee gemaakt om de vis van de vissers te bewaren.
De Traouïero-vallei
Zin in een ander landschap? De Traouïero-vallei, tussen Ploumanac’h en Trégastel, volgt landinwaarts de loop van een beekje, tussen varens en met mos bedekte granietblokken. Een schaduwrijke wandeling, heel anders dan aan de kust, ideaal op een warme dag.
Onze tips
- Kom vroeg in de ochtend of laat op de dag: in de zomer zijn de parkeerplaats en het wandelpad tussen 11.00 en 17.00 uur erg druk, en bij laagstaand licht krijgt het graniet een roze gloed.
- Kom te voet vanaf Trestraou via het kustpad (sentier des douaniers): dat is de mooiste manier om het gebied te ontdekken. Zie onze gids over het kustpad.
- Kijk naar de getijdentabel voor het kapelletje van Saint-Guirec en om de haven droog te zien liggen.
Vanaf L’Anse Bleue ligt Ploumanac’h op een tiental minuten rijden. Voor meer ideeën, lees wat te doen in Perros-Guirec.
Zijn jouw data vrij?
Bekijk de kalender en stuur je aanvraag: we antwoorden meestal binnen 6 uur (uiterlijk 24 uur).
Beschikbaarheid bekijken